Random Walk, Feeding, and Weather
Yerleştirme, hesaplama altyapısını, modüler strüktürlerin, gerçek zamanlı üretilen dilin ve makinelerin yarattığı hava akışının izleyiciyi dağıtık ve beliren sistemler tarafından şekillenen yönsüz bir “rastgele yürüyüş”e taşıdığı canlı bir mekânsal ekosisteme dönüştürür.
METİNMETİN
Merve Mepa’nın işleri, dijital altyapının genişleyen manzarasına yanıt verir. Veri kuramından, ekolojik düşünceden, feminist yöntemlerden ve kendi deyişiyle “azınlık teknolojileri”nden beslenen Mepa, hem sürükleyici sanat yapıtları hem de spekülatif altyapılar olarak işleyen üretken mekânsal sistemler kurar. Heykelsi yerleştirmeleri veri akışlarını, bulut teknolojilerini ve istatistiksel modelleme, dağıtık ağlar ve algoritmik sistemler gibi teknik araçları içerir. Hacktivizm, kendin-yap kültürü ve açık kaynak hareketlerinden etkilenen pratiği, baskın teknolojik rejimlerin içinde direniş alanları geliştirir.
Random Walk, Feeding, and Weather (2025) ile Mepa, doğrusal hareketi kesintiye uğratan ve izleyiciyi yönlendirilmemiş, bedensel bir gezinmeye —sanatçının deyişiyle bir “rastgele yürüyüş”e— yönelten modüler ızgara paneller, boşluklar ve yükseltilmiş bölümlerden oluşan heykelsi bir yerleştirme kurar. Veri akışlarını, sinir sistemlerini ve altyapı ağlarını çağrıştıran merkezî dikey bir heykel, mekânı sabitlerken değişen bakış açılarını ve fiziksel katılımı teşvik eder.
Yerleştirme canlı, sunucu tabanlı bir ekosistem olarak açılır: platforma yerleştirilmiş açık bilgisayarlar gerçek zamanlı olarak dil üretir; üretilen ifadeler, soğutma sistemlerinin yarattığı hava akımıyla birlikte galeride dolaşır ve hesaplamayı bir tür ortam “hava durumu”na dönüştürür. Bu ögeler, verinin, duygulanımın ve bilginin algoritmik mekânda nasıl dolaştığı üzerine düşünür.
Mepa bu işte bireyler-ötesi bir meta-medya arayüzünü benimser: izleyiciyi ne yalıtan ne de edilgen bir seyirciliğe indirgeyen, aksine canlı, kararsız ve oluş hâlindeki sistemlerle kolektif bir karşılaşmaya davet eden bir sunum biçimi. Random Walk, Feeding, and Weather, altyapıya duygulanımsal, ritüelistik ve duyarlı, feminist ve dağıtık bir yaklaşım önererek merkezileşmiş teknolojik sistemleri eleştirir. Böylece Mepa, teknolojik mekânı bir denetim alanı olarak değil, ortak ritüellerin, özenin ve yenilenmenin alanı olarak nasıl yeniden tahayyül edebileceğimizi sorar.
- Yıl
- 2025
- Malzeme
- Galvanizli çelik paneller, hava kanalları, borular, metal raflar, açık kasa bilgisayarlar ve fanlar, oturma ünitesi, ekranlar, LED aydınlatma, kuvars kristal ses çanağı
Değişken boyutlar - Üretildiği kurum
- 18. İstanbul Bienali, Galata Rum Okulu, 2025
- Küratör
- Christine Tohme
- Destekleyen
- SAHA Derneği
